http://www.alpenski.pl
Szanowni Państwo! Niniejsza strona to archiwum Serwisu NaszeSudety.pl... Po najnowsze informacje z Sudetów zapraszamy na www.naszesudety.pl
 
mapa serwisu  mapa serwisu
facebook

Polecamy
Losowy produkt
z BAZARU
Wojna w dolinie Bobru

Sudeckie ABC » Pasma » Góry Orlickie

Orlica (1084 m)

     Leżąca na granicy polsko-czeskiej Orlica (1084 m), przez Czechów zwana Vrchmezí, należy do najwyższych szczytów Gór Orlickich i stanowi najwyższe wzniesienie w polskiej części Sudetów Środkowych. Górująca swą potężną sylwetką nad doliną Bystrzycy Dusznickiej, wcześnie zaczęła przyciągać uwagę kuracjuszy z Dusznik Zdroju. Jako najwyższy szczyt na południe od Karkonoszy, Orlica zapewniała, i do dziś zapewnia, rozległą panoramę prawie całych Sudetów Środkowych i części Zachodnich. Do popularności Orlicy przyczyniło się też błędne ogłoszenie jej drugim po Śnieżniku najwyższym wzniesieniem Hrabstwa Kłodzkiego. Autorem tej pomyłki był pruski fortyfikator major Bonaventura von Rauch, który dokonał pierwszego pomiaru góry.


Wierzchołek Orlicy ze schroniskiem i wieżą widokową na starej pocztówce



Pierwsze udokumentowane wejścia na szczyt miały miejsce pod koniec XVIII w. W 1800 r., podczas swej podróży po Śląsku, wszedł na Orlicę ambasador USA w Prusach, późniejszy prezydent Stanów Zjednoczonych John Quincy Adams. Niebawem modne stały się romantyczne wycieczki na Orlicę dla podziwiania wschodu słońca. Dla zapewnienia lepszych widoków z zalesionego wówczas szczytu, jeszcze w XVIII w. ustawiono na nim platformę widokową, zastąpioną później wieżą widokową. Legendarne widoki z wieży miały sięgać aż po Pragę i Góry Kruszcowe. W późniejszym czasie z Dusznik pod szczyt Orlicy zbudowano wygodną Drogę Ku Szczęściu, która znacznie ułatwiła górskie eskapady wątłym lub wygodnym kuracjuszom.

Z zagospodarowaniem turystycznym Orlicy związana jest interesująca postać Heinricha Rübartscha, oberżysty z Zieleńca, który w 1881 r. zbudował na szczycie nową wieżę widokową oraz małą gospodę, powiększoną w 1884 r. do rozmiarów schroniska. Gdy właściciel popadł w konflikt z władzami Dusznik, które nie zgodziły się na budowę kolejnej wieży, Rübartsch uzyskał taką zgodę od właściciela austriackiej wówczas strony góry, ks. Colloredo-Mansfelda. Wieża po zachodniej stronie granicy przetrwała do 1918 r., zniszczona przez wojsko czechosłowackie. Rübartsch zbudował też nowe schronisko, po śląskiej stronie szczytu, które prowadził aż do śmierci w 1931 r. Budynek, opuszczony w 1945 r., spłonął rok później i ze względu na likwidację ruchu turystycznego w strefie przygranicznej bratnich podobno krajów, nigdy nie został odbudowany.

drukuj drukuj
« powrót
Dodano: 2012-03-06, godz. 21:33, Odwiedzin: 2881
Komentarze
Dodaj swój komentarz
Aby dodać komentarz musisz być zalogowany na stronie
0.0918760300