Szanowni Państwo! Niniejsza strona to archiwum Serwisu NaszeSudety.pl... Po najnowsze informacje z Sudetów zapraszamy na www.naszesudety.pl
 
mapa serwisu  mapa serwisu
facebook

Polecamy
Losowy produkt
z BAZARU
Ślężańska Droga św. Jakuba

Sudeckie ABC » Pasma » Masyw Śnieżnika

Śnieżnik, 1426 m

     Śnieżnik jest najwyższym szczytem Ziemi Kłodzkiej. Patrząc na niego z góry zobaczylibyśmy, że jest on rozłogiem, a więc z centralnego miejsca rozchodzą się w pięciu kierunkach grzbiety górskie, wyglądające jak jego ramiona. Jednocześnie jest jedynym szczytem polskich gór z kopułą wznoszącą się ponad granicę lasu od Karkonoszy po Beskid Żywiecki. Na wierzchołku rośnie wiele rzadkich gatunków roślin, a także endemiczne gatunki bezkręgowców. Przyrodnicze walory Śnieżnika doceniono już w 1938 roku, tworząc tutaj rezerwat o powierzchni 450 ha. Po wojnie utworzono go ponownie w 1965 roku na powierzchni blisko 193 ha i nadając mu nazwę „Śnieżnik Kłodzki”.

 

     Spłaszczona kopuła Śnieżnika widoczna z wielu miejsc Ziemi Kłodzkiej od dawna przyciągała uwagę ludzi, zwłaszcza w okresie rozwoju turystyki w XIX wieku. Jednak pierwsze o nim wzmianki pochodzą z 1325 roku i związane są z działalnością górniczą, prowadzoną na jego zboczach. Nie jest znana data pierwszego wejścia na szczyt, ale wiadomo, że ludzie bywali tutaj już w 1 połowie XVIII wieku. Pierwsze opisane wejście nastąpiło 9 sierpnia 1765 roku, a na wierzchołek weszli wówczas książęta Henryk Pruski oraz Willhelm i Fryderyk Brunszwiccy. Ilość odwiedzających wzrosła po zbudowaniu przez królewnę Mariannę Orańską schroniska na Hali pod Śnieżnikiem. Popularne były wtedy wycieczki z Hali na szczyt o świcie, by podziwiać wschody słońca.

 

     Dla tych, którzy dotarli na wierzchołek, najlepszą nagrodą były wspaniałe i rozległe panoramy. Szczyt ma jednak pewną wadę. Otóż z powodu swej rozległości niemożliwe jest zobaczenie dookolnej panoramy – trzeba go obchodzić dookoła i z krawędzi podziwiać poszczególne fragmenty panoramy. Z tego powodu Kłodzkie Towarzystwo Górskie postanowiło postawić wieżę widokową. Kamienna konstrukcja stanęła w latach 1895-99. Miała 33,5 metra wysokości i wygląd dwóch połączonych wież, przypominających warowne wieże obronne z czasów średniowiecza. Była w tym idea przedstawienia braterstwa broni Niemiec i Austro-Węgier, a wieży nadano imię cesarza Fryderyka Wilhelma II. Przy wejściu powstał niewielki, drewniany budynek, służący za bufet i małe schronisko. Po wojnie nieremontowana wieża niszczała i w końcu 11 października 1973 roku wysadzono ją w powietrze, argumentując to złym stanem budowli, zagrażającym życiu turystów. Od wielu lat wzniecane są inicjatywy jej odbudowania, jak do tej pory bez skutku.

 

     Z wierzchołka zobaczyć można całą Ziemię Kłodzką z wszystkimi pasmami górskimi ją otaczającymi. Po wschodniej stronie doskonale widoczne są Jesioniki, wyższe od Śnieżnika, leżące po stronie czeskiej. Przy dobrej pogodzie, na zachodzie, można też dostrzec wierzchołki Karkonoszy z dominującą Śnieżką. Na szczyt prowadzi od polskiej strony tylko jeden szlak turystyczny – zielony, którym można zejść do schroniska „Na Hali pod Śnieżnikiem”, gdzie znajduje się duży węzeł kilku kolejnych szlaków oraz na wschód w kierunku Przełęczy Płoszczyna i dalej przez Puszczę Śnieżnej Białki do Bielic.

drukuj drukuj
« powrót
Dodano: 2008-05-24, godz. 19:48, Odwiedzin: 4305
Komentarze
Dodaj swój komentarz
Aby dodać komentarz musisz być zalogowany na stronie
0.0767560005